Monument voor een verloren fiets
| Concept |
|
Wat is verlies? Iets kwijtraken is veelal een goede aanleiding om wat nieuws te kopen. Materieel verlies is hier meestal relatief, maar sommig verlies raakt dieper: het bezorgt je woede, dan zielepijn om de herinneringen, tenslotte nostalgie.
Dit verlies is het thema van dit Monument, concreet en navoelbaar gemaakt door te focussen op die ene door ieder die in Nederland woont ooit gedeelde smart: de verloren fiets.
Monument voor een verloren fiets wordt een verwarrende mengvorm van muziektheater, video en kleinkunst waarin aan publieksparticipatie een grote rol is toebedacht.
Doorgeknipt hangslot ●
Geen vervoersmiddel waaraan zoveel herinneringen zijn verbonden als aan onze fiets. Is het omdat we tijdens die hele belangrijke jaren tussen ons twaalfde en zestiende allemaal waren aangewezen op onze tweewieler? Ons eerste zelfstandige tochtje ver van huis, ons eerste ritje naast een grote liefde. Of is het omdat de fiets bij uitstek een plaats biedt om onze dag of zelfs ons leven te overpeinzen? We houden van onze fiets.
Wij houden van onze fiets op een manier die elders in de wereld niet begrepen wordt. Ja, als kind: de kostbare aanwinst van een stoere blauwe racefiets, of juist zo’n mooie roze met een mandje, en misschien de euforie van voortbeweging op twee dunne bandjes... Dat we met fietsen vrijheid kopen en een snelheid bereiken die in veel situaties ongeëvenaard is, dat dringt elders slechts sporadisch door. Een plat en compact land, houden we daarom zo van onze fiets?
Maar onze fietsen worden gestolen en daarmee ook onze vrijheid. Overkomt het ons, dan verliezen we niet alleen het feitelijke voertuig, maar ook de bewegingsruimte en alle hartstochten en herinneringen die aan ons fietsje kleefden.
De voorstelling speelt zich af op en om een feitelijk monument, een gedenkteken voor alle fietsen die ooit zijn verdwenen. Een deel van het publiek mag plaats nemen op een van de vele herinnerfietsen. De fietsers - en het publiek met hen - maken een robuuste tocht langs virtuele velden en wegen, door bos en door duin. We maken met veel spektakel een duivelsrit vanaf de berghelling en een survival-of-the-fittest-marathon door de stad. We kijken met de verbazing van de buitenstaander naar die halsbrekers, met ladder, kinderen en boodschappen, op twee wankele wielen.
● Dan komt de omslag: ”Hij stond toch hier?” Panisch zoeken we totdat ons oog valt op het doorgeknipte hangslot op de plek waar ons fietsje stond. Het verlies komt aan als een kogel recht door het hart: de brutale, onrechtvaardige inbreuk op onze vrijheid. Samen treuren we, zingen we en steken een kaarsje op ter herinnering.
De liedteksten voor Monument zijn geschreven door Jan Snoek. De gesproken scènes komen tot stand door improvisaties met de acteurs op thema’s en tekstflarden van Jan Snoek en Wim Trompert. Een belangrijk deel van de voorstelling zal uiteindelijk ter plekke ontstaan, in interactie met het publiek.
De scouting naar de twee zangers-acteurs is nu in volle gang. Ze worden straks op het podium bijgestaan door ontwerper-performer Paul Elich in de rol van technicus.
Concept en regie: Wim Trompert
Uitvoerend producent: Dani Cuypers