Monument voor een verloren fiets
| Liedfragmenten |
Teksten: Jan Snoek
Ballade van de gestolen fiets (1)
Shit, ben ik nou gek?
Hij stond toch hier?
Vastgeketend aan dit hek
met een slotje of vier.
Mijn barrel waar ben je,
dit is geen goeie start.
Ik kan je niet missen.
Een steek door m’n hart.
Het regende gestaag,
je dook héél diep in je kraag,
greep me bij mijn middel vast,
en je sprong.
Je zat bij me achterop.
Je zat bij me achterop.
Alles zong.
Nee ik zal het nooit vergeten.
Want nooit had ik kunnen weten
dat dit kon.
Op twee banden half zacht
zweven, zweven, zweven door de nacht.
[.....]
© Jan Snoek
Blauwe Gazelle (1) ●
Citizen Kane had een sleetje
waar hij ’s winters mee reed.
Het meeste in ’t leven vergeet je,
maar soms blijven beelden compleet.
Ik hecht niet zoveel aan materie,
spullen zeggen me niets.
Beschouw het maar als een mysterie,
maar ik was verliefd op mijn fiets.
Hij heette Blauwe Gazelle,
want hij was blauw van kleur.
Met hem kon ik tien keer sneller
dan iedere autocoureur.
[.....]
© Jan Snoek