GRANIDA ● P.C. Hooft
Twee jonge mensen ontmoeten elkaar. Ze hebben een totaal andere achtergrond. Daifilo is een herder, Granida een prinses. Hij is aards, zij spiritueel. Ze raken op slag verliefd. Een relatie lijkt weinig kansrijk, maar de liefde is sterk.
Als Daifilo zijn ‘zon’ eenmaal heeft gezien kan hij niet meer in het duister leven. Moedig besluit hij zich in het ongewisse te storten. Hij verlaat zijn vertrouwde ‘land’ en volgt de prinses naar het ‘hof’. Eenmaal daar moet hij zich aan een nieuwe wereld aanpassen. Zo wordt het voor hem mogelijk om in de omgeving van de prinses te verblijven. Op meer durft Daifilo niet te hopen, want hij beseft heel goed dat Granida de kroonprinses is van Perzië. Haar toekomstige echtgenoot zal de scepter zwaaien over het immense rijk.
Het land, schetsontwerp decor: Eric Goossens
Een huwelijk voor Granida is op handen. Twee rivalen dingen naar haar hand: de brute veroveraar Ostrobas en de intelligente maar niet zo krachtige hoveling Tisiphernes. Granida verzucht:
“Twee eischen mij tot lief, de strijdt sal rechter sijn,
En wie dat wint, helas! ‘t verlies is altoos mijn.”
Ostrobas ronkt over zijn lichamelijke kracht en heerszucht. Dat zijn geestelijke vermogen voor een toekomstig vorst tekort schiet, beseft hij niet. Tisiphernes is zich heel goed bewust van zijn fysieke onvermogen. Daarom laat hij tijdens een beslissende tweekamp de kastanjes door een ander, Daifilo, uit het vuur halen. Daifilo weet geesteskracht aan lichaamskracht te paren en zo uiteindelijk boven beide rivalen te excelleren.
Het hof, schetsontwerp decor: Eric Goossens
Zoals Daifilo de moed had om zijn wereld achter zich te laten, zo durft later Granida op haar beurt het hof te verlaten. Zij vertrekt met de bedoeling om terwille van hun liefde haar leven als eenvoudige herderin op het land te slijten. Daifilo moest zich geestelijk ontwikkelen; Granida is bereid haar handen te leren gebruiken.
Prinses en herder, ze doen voor elkaar niet onder. Ze stellen zich voor elkaars wereld open en gesterkt door de liefde overwinnen ze alle obstakels. Granida en Daifilo brengen het beste in elkaar boven; ze vullen elkaar perfect aan. De combinatie van hun individuele kwaliteiten maakt hen tot een onverbrekelijk koppel en zelfs tot een ideaal koningspaar.
Geen mens is compleet. We hebben allemaal onze tekortkomingen. De jonge Pieter Hooft onderkende dat. Hij schreef over dit thema zijn hartverwarmend muzikaal spel Granida. Hij stelt onze gebreken centraal, zowel die van het individu als die van de samenleving die we met elkaar vormen. En, hij probeert een oplossing aan te dragen: zoek bij een ander wat jezelf mist. Hoe diverser de wederzijdse kwaliteiten, des te sterker het verbond. Zo breng je mensen, maar ook hele culturen bij elkaar.
De versmolten wereld, schetsontwerp decor: Eric Goossens
De kracht van Granida is dat het stuk als een parabel voor onze tijd gelezen kan worden. De botsing van culturen door onbekendheid met de ander en de geringe bereidheid open te staan voor elkaar, leidt in alle samenlevingen wereldwijd tot conflicten die bloedig kunnen zijn en vele generaties lang aanslepen. De naïeve, sprookjesachtige dimensie van Granida handhaven we met opzet. Het ideaal van P.C. Hooft heeft na 400 jaar nog niet aan kracht ingeboet. Wij dromen graag mee.
Op deze pagina kunt u enkele foto's bekijken die een indruk geven van het decor zoals het uiteindelijk door Eric Goossens is gerealiseerd.
Granida P.C. Hooft 1605 Granida P.C. Hooft 1605 Stichting Ipermestra Tania Kross Granida Granida Granida Granida Granida Granida Granida P.C. Hooft Pieter Cornelis Hooft Daifilo Granida en Daifilo Granida & Daifilo Granida Granida Granida 1605 PC Hooft Granida Jeroen de Vaal 1605